Θοδωρής Δρίτσας

Συντονιστής των τομέων Εθνικής Άμυνας και Ναυτιλίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ

Τα πραγματικά ερωτήματα της υπόθεσης των υποβρυχίων

Εκτός από τις ευθύνες του κ.Βενιζέλου, υπάρχει και μια διαχρονική πολιτική διαπλοκή των ναυπηγείων…

gr2014eu

Το πραγματικό λογότυπο έχει ένα καραβάκι. Το «σήμα κατατεθέν», όμως, της Ελλάδας είναι μάλλον το υποβρύχιο.

Του Θο­δω­ρή Δρί­τσα
Εποχή 1.12.2013

Τα «Ελλη­νι­κά Ναυ­πη­γεία Α­Ε» (Ε­ΝΑ­Ε) ι­δρύ­θη­καν στον ό­ρ­μο του Σκα­ρα­μα­γκά το 1958 α­πό τον ε­φο­πλι­στή Σταύ­ρο Νιά­ρ­χο. Ως έ­δρα των Ε­ΝΑ­Ε ε­πε­λέ­γη πα­λαιό­τε­ρο ναυ­πη­γείο του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού (ΠΝ), το ο­ποίο εί­χε ι­δρυ­θεί το 1935, α­λ­λά εί­χε δια­κό­ψει τις ε­ρ­γα­σίες του λό­γω του Β’ Πα­γκο­σμίου Πο­λέ­μου, ε­νώ εί­χε υ­πο­στεί και βο­μ­βα­ρ­δι­σμό α­πό την να­ζι­στι­κή Γε­ρ­μα­νία το 1944.
Τα Ε­ΝΑ­Ε ε­κτεί­νο­νται σε χώ­ρο 832.000 τ.μ., με 65.000 τ.μ. α­πό αυ­τά να εί­ναι στε­γα­σμέ­να. Δια­θέ­τουν δύο μό­νι­μες δε­ξα­με­νές 500 και 250 χι­λιά­δων τό­νων (η δε­ξα­με­νή των 500 χι­λιά­δων τό­νων εί­ναι η με­γα­λύ­τε­ρη αυ­τού του εί­δους στη Με­σό­γειο) κα­θώς και τρεις μι­κρό­τε­ρες πλω­τές δε­ξα­με­νές (72 χι­λιά­δες, 60 χι­λιά­δες και 36 χι­λιά­δες τό­νοι). Επί­σης, κε­κλι­μένη ναυ­πη­γι­κή κλί­νη για την κα­θέ­λ­κυ­ση πλοίων ή τμη­μά­των αυ­τών. Από την ί­δρυ­ση των Ε­ΝΑ­Ε, πε­ρι­σ­σό­τε­ρα α­πό 9.000 πλοία έ­χουν πε­ρά­σει α­πό τις ε­γκα­τα­στά­σεις τους.

 

Τι κά­νουν στη Μέ­κ­κα του κα­πι­τα­λι­σμού

Η πε­ρί­πτω­ση των Ε­ΝΑ­Ε, κυ­ρίως α­πό τα τέ­λη του ’90 έως και σή­με­ρα, α­να­δει­κνύει με τα με­λα­νό­τε­ρα χρώ­μα­τα την α­πο­τυ­χία της ε­φα­ρ­μο­γής του ι­διω­τι­κο – οι­κο­νο­μι­κού νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου μο­ντέ­λου σε ε­πι­χει­ρή­σεις στρα­τη­γι­κής ση­μα­σίας για την ε­θνι­κή οι­κο­νο­μία.
Στις Η­ΠΑ ο νό­μος για την Εμπο­ρι­κή Ναυ­τι­λία του 1920, προέ­βλε­ψε ό­τι στους ε­σω­τε­ρι­κές πλό­ες κι­νού­νται πλοία που δεν φέ­ρουν α­πλά την α­με­ρι­κα­νι­κή ση­μαία, α­λ­λά και έ­χουν κα­τα­σκευα­στεί στην α­με­ρι­κα­νι­κή ε­πι­κρά­τεια. Πα­ρά την έ­ντο­νη κρι­τι­κή που έ­χει α­σκη­θεί α­να­φο­ρι­κά με την ε­πί­δρα­ση του πα­ρα­πά­νω νό­μου στο κό­στος θα­λά­σ­σιας με­τα­φο­ράς προ­σώ­πων και ε­μπο­ρευ­μά­των, η συ­μ­βο­λή του στην ε­νί­σχυ­ση της α­με­ρι­κα­νι­κής ναυ­πη­γο­κα­τα­σκευής δεν α­μ­φι­σβη­τεί­ται.
Εί­ναι πρό­δη­λο ό­τι α­κό­μα και η Μέ­κ­κα του κα­πι­τα­λι­σμού έ­χει συ­νει­δη­το­ποιή­σει ό­τι οι κα­νό­νες της «α­γο­ράς» δεν ε­ξυ­πη­ρε­τούν την α­νά­πτυ­ξη της ναυ­πη­γο­κα­τα­σκευής και δεν δί­στα­σε να ε­πι­λέ­ξει τη θε­σμο­θέ­τη­ση ε­νός προ­στα­τευ­τι­κού κα­θε­στώ­τος, ό­ταν χρειά­στη­κε. Την ί­δια ώ­ρα, οι ε­λ­λη­νι­κές κυ­βε­ρ­νή­σεις ΝΔ και ΠΑ­ΣΟΚ προ­σποιού­νται ό­τι δεν υ­πά­ρ­χει κα­μία α­πο­λύ­τως δυ­να­τό­τη­τα θε­σμι­κής α­ντί­δρα­σης στη ναυ­πή­γη­ση πλοίων για λο­γα­ρια­σμό ε­λ­λή­νων ε­φο­πλι­στών α­πό ναυ­πη­γεία της Άπω Ανα­το­λής.

Η προ­α­να­γ­γε­λ­θεί­σα α­πα­ξίω­ση

Επι­πρό­σθε­τα, η πα­ρά­δο­ση των Ε­ΝΑ­Ε στην γε­ρ­μα­νι­κή ThyssenKrupp ε­νεί­χε και το ε­ξής σο­βα­ρό λο­γι­κό σφά­λ­μα: τα Ναυ­πη­γεία Σκα­ρα­μα­γκά α­πο­τε­λού­σαν εν δυ­νά­μει και εν τοις πρά­γ­μα­σι ι­σχυ­ρό α­ντα­γω­νι­στή των γε­ρ­μα­νι­κών ναυ­πη­γείων. Κα­τά συ­νέ­πεια, ή­ταν α­πό­λυ­τα προ­βλέ­ψι­μο ό­τι η γε­ρ­μα­νι­κή ι­διο­κτη­σία δεν εί­χε κα­μία πρό­θε­ση στρα­τη­γι­κής α­νά­πτυ­ξης των Ε­ΝΑ­Ε, ε­πέ­ν­δυ­σης στην έ­ρευ­να και α­νά­πτυ­ξη και προ­σα­ρ­μο­γής τους στις ε­ξε­λι­σ­σό­με­νες α­παι­τή­σεις της ναυ­τι­λίας, δηλ. ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κών ε­πι­λο­γών που θα ε­νί­σχυαν τη δυ­να­μι­κή του Ναυ­πη­γείου σε βά­ρος των ε­μπο­ρι­κών συ­μ­φε­ρό­ντων του ι­διο­κτή­τη του. Αντί­θε­τα, εί­χε ε­μ­φα­νές συ­μ­φέ­ρον να κρα­τή­σει τη με­γα­λύ­τε­ρη ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κή μο­νά­δα της Με­σο­γείου μα­κριά α­πό πα­ρα­γ­γε­λίες και πε­λά­τες, που μπο­ρού­σαν να «χτυ­πή­σουν» α­πευ­θείας τα γε­ρ­μα­νι­κά ναυ­πη­γεία.
Ση­μειω­τέ­ον ό­τι α­πό τις 19 Φε­βρουα­ρίου 1999 έως τις 13 Απρι­λίου 2000, δη­λα­δή σε μια πε­ρίο­δο κα­τά την ο­ποία η κυ­βέ­ρ­νη­ση Ση­μί­τη έ­λα­βε κρί­σι­μες α­πο­φά­σεις για την ι­διω­τι­κο­ποίη­ση των Ε­ΝΑ­Ε, υ­που­ρ­γός Ανά­πτυ­ξης, α­ρ­μό­διος με­τα­ξύ ά­λ­λων και για τη ναυ­πη­γι­κή πο­λι­τι­κή, ή­ταν ο κ. Ευά­γ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος.
Το «δό­λω­μα» για την ε­πι­τυ­χία του γε­ρ­μα­νι­κού σχε­δίου υ­πή­ρ­ξε η ναυ­πή­γη­ση υ­πο­βρυ­χίων τύ­που 214 για το ΠΝ. Υπε­ν­θυ­μί­ζε­ται ό­τι η Ελλά­δα δια­τη­ρεί το ι­στο­ρι­κό προ­βά­δι­σμα στην πα­ρα­γ­γε­λία υ­πο­βρυ­χίων α­πό την HDW, ή­δη α­πό την δε­κα­ε­τία του ‘60. Ωστό­σο, εί­ναι ε­ρευ­νη­τέο εάν στη στά­θ­μι­ση της συ­μ­φε­ρό­τε­ρης για το Ελλη­νι­κό Δη­μό­σιο ε­πι­λο­γής α­ξιο­λο­γή­θη­καν οι ε­μπο­ρι­κές πρα­κτι­κές της συ­γκε­κρι­μέ­νης ε­ται­ρείας, η ο­ποία – σύ­μ­φω­να με δη­μο­σιεύ­μα­τα – α­πό το 1987 έως το 2005 μπή­κε στη «μαύ­ρη λί­στα» του ι­ν­δι­κού πο­λε­μι­κού για «μί­ζες» και το 2011 ξε­κί­νη­σε έ­ρευ­να σε βά­ρος της και πά­λι για «μί­ζες» σχε­τι­κά με την πώ­λη­ση υ­πο­βρυ­χίων στη Νό­τιο Κο­ρέα.
Στα­δια­κά οι Γε­ρ­μα­νοί – με την α­γα­στή σύ­μπνοια του κ. Χ. Αλμού­νια και της Ευ­ρω­παϊκής Επι­τρο­πής Αντα­γω­νι­σμού – πέ­τυ­χαν το στό­χο τους. Τα Ε­ΝΑ­Ε α­πο­ψι­λώ­θη­καν α­πό κά­θε ε­μπο­ρι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα (ναυ­πή­γη­ση ε­μπο­ρι­κών πλοίων, κα­τα­σκευή τρο­χαίου υ­λι­κού κ.α.) και πε­ριο­ρί­στη­καν στην υ­λο­ποίη­ση του προ­γρά­μ­μα­τος των υ­πο­βρυ­χίων. Με αυ­τή τη με­θό­δευ­ση ξε­φο­ρ­τώ­θη­καν έ­ναν ι­σχυ­ρό α­ντα­γω­νι­στή στην πε­ριο­χή της Με­σο­γείου.

Το Βα­τε­ρ­λό της δια­φά­νειας

Μέ­σα σε αυ­τό το βλα­πτι­κό για το δη­μό­σιο συ­μ­φέ­ρον προ­σα­να­το­λι­σμό των πο­λι­τι­κών ε­πι­λο­γών του δι­κο­μ­μα­τι­σμού, η α­νά­πτυ­ξη στρε­βλώ­σεων και α­θέ­μι­των ε­μπο­ρι­κών πρα­κτι­κών δεν α­πο­τε­λεί έ­κ­πλη­ξη. Ωστό­σο, η προ­σε­κτι­κή α­νά­γνω­ση της υ­πό­θε­σης των κ.κ. Άκη Τσο­χα­τ­ζό­που­λου και Γιά­ν­νη Σμπώ­κου α­να­δει­κνύει την ύ­πα­ρ­ξη ε­νός θε­σμι­κού ε­λ­λεί­μ­μα­τος ε­γ­γυή­σεων δια­φά­νειας, δε­δο­μέ­νου ό­τι η ά­σκη­ση ποι­νι­κών διώ­ξεων σε βά­ρος 29 α­κό­μα προ­σώ­πων για την υ­πό­θε­ση των υ­πο­βρυ­χίων α­πο­δει­κνύει ό­τι οι ε­ρευ­νώ­με­νες ε­πι­λο­γές στα ε­ξο­πλι­στι­κά προ­γρά­μ­μα­τα δεν σχε­τί­ζο­νται μό­νον προ­σω­πι­κά με συ­γκε­κρι­μέ­νους α­ξιω­μα­τού­χους, α­λ­λά και με έ­να δια­χρο­νι­κό σύ­μπλε­γ­μα ο­ρ­γά­νων, προ­σώ­πων, δια­δι­κα­σιών, ε­πι­χει­ρη­μα­τιών, πο­λι­τι­κών προ­σα­να­το­λι­σμών και ε­πι­λο­γών, που σή­με­ρα πια α­πα­σχο­λεί ε­κτε­τα­μέ­να τις α­να­κρι­τι­κές α­ρ­χές.
Ιδω­μέ­νος υ­πό αυ­τό το πρί­σμα, ο νό­μος 3885/2010, με τον ο­ποίο η Βου­λή κύ­ρω­σε την Εκτε­λε­στι­κή Συ­μ­φω­νία του Ελλη­νι­κού Δη­μο­σίου, της ThyssenKrupp και του κ. Isk. Safa, εί­ναι σα­φές ό­τι δεν πέ­τυ­χε κα­νέ­ναν α­πό τους δια­κη­ρυ­γ­μέ­νους στό­χους του. Να ση­μειω­θεί ε­δώ ό­τι ο νό­μος αυ­τός και η Εκτε­λε­στι­κή Συ­μ­φω­νία εί­ναι έ­ρ­γο α­πο­κλει­στι­κά του τό­τε υ­που­ρ­γού Εθνι­κής Άμυ­νας κ. Ευά­γ­γε­λου Βε­νι­ζέ­λου. Το ε­λα­φρυ­ντι­κό που ε­πι­κα­λεί­ται ο κ. Βε­νι­ζέ­λος, ό­τι ή­δη το Ελλη­νι­κό Δη­μό­σιο ή­ταν σε α­διέ­ξο­δο, εί­ναι πρα­γ­μα­τι­κό. Εκεί­νος, ό­μως, ι­σχυ­ρί­ζε­ται ό­τι η νέα συ­μ­φω­νία ή­ρε το α­διέ­ξο­δο. Αυ­τό δεν ε­πι­βε­βαιώ­νε­ται κα­θό­λου α­πό τα πρά­γ­μα­τα.
Τα Ε­ΝΑ­Ε βυ­θί­στη­καν α­κό­μα πε­ρι­σ­σό­τε­ρο στη μο­νο­μέ­ρεια του προ­γρά­μ­μα­τος των υ­πο­βρυ­χίων και της ε­ξά­ρ­τη­σης α­πό την HDW, α­φού ο «ε­πε­ν­δυ­τής» της κυ­βέ­ρ­νη­σης Πα­πα­ν­δρέ­ου δεν με­τέ­φε­ρε πο­τέ τε­χνο­γνω­σία στα ναυ­πη­γεία και πε­ριή­λ­θε σε α­δυ­να­μία κά­λυ­ψης των λει­του­ρ­γι­κών τους δα­πα­νών.
Η θέ­ση των ε­ρ­γα­ζό­με­νων χει­ρο­τέ­ρευ­σε. Πα­ρα­μέ­νουν α­πλή­ρω­τοι για πο­λ­λούς μή­νες πα­ρά την δι­κα­στι­κή τους δι­καίω­ση.
Το πρό­γρα­μ­μα των υ­πο­βρυ­χίων δεν έ­χει ο­λο­κλη­ρω­θεί δε­κα­τρία (13) χρό­νια με­τά την υ­πο­γρα­φή της πρώ­της σύ­μ­βα­σης και τρια (3) χρό­νια με­τά την Εκτε­λε­στι­κή Συ­μ­φω­νία.
Με­τά τη θέ­ση σε ι­σχύ του νό­μου 3885/2010 το Ελλη­νι­κό Δη­μό­σιο κα­τέ­βα­λε για το Πρό­γρα­μ­μα NEPTUNE II 132.250.000 ευ­ρώ, ό­μως οι ε­ρ­γα­σίες δεν ξε­κί­νη­σαν πο­τέ. Επί­σης, κα­τέ­βα­λε 102.000.000 ευ­ρώ για πρό­σθε­τα υ­λι­κά, που μέ­χρι σή­με­ρα δεν έ­χουν πα­ρα­λη­φθεί.

Δεν εί­ναι “υ­πό­θε­ση Βε­νι­ζέ­λου”

Ο κ. Ευά­γ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος α­πα­γό­ρευ­σε με τρο­πο­λο­γία στο νό­μο 3892/2010 την ε­πι­βο­λή διοι­κη­τι­κών κυ­ρώ­σεων σε ό­σες ε­ται­ρείες ε­μπλέ­κο­νταν σε α­δια­φα­νείς δια­δι­κα­σίες υ­λο­ποίη­σης Αντι­στα­θ­μι­στι­κών Ωφε­λη­μά­των. Όσοι ζη­μίω­σαν το Ελλη­νι­κό Δη­μό­σιο δεν πλή­ρω­σαν πο­τέ το λο­γα­ρια­σμό. Με αυ­τά τα δε­δο­μέ­να, εί­ναι α­τυ­χές ό­τι το ΠΑ­ΣΟΚ και ο πρό­ε­δρός του ε­πι­μέ­νουν να δί­νουν προ­σω­πι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά σε μια υ­πό­θε­ση της ο­ποίας το κέ­ντρο βά­ρους δεν εί­ναι ο κ. Ευά­γ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος, α­λ­λά τα κλει­στά Ναυ­πη­γεία Σκα­ρα­μα­γκά, οι α­πλή­ρω­τοι ε­ρ­γα­ζό­με­νοι, τα υ­πο­βρύ­χια που σκου­ριά­ζουν και η πα­ρα­γω­γι­κή α­να­συ­γκρό­τη­ση της ναυ­πη­γι­κής βιο­μη­χα­νίας.
Αυ­τή, ό­μως, εί­ναι και η με­γά­λη δια­φο­ρά του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με το ΠΑ­ΣΟΚ. Εμείς ε­πι­μέ­νου­με να κοι­τά­με στα μά­τια τους α­ν­θρώ­πους και τις α­νά­γκες τους, ό­ταν κά­ποιοι συ­νε­χί­ζουν να κοι­τούν το εί­δω­λό τους στον κα­θρέ­φτη.
Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με την πρό­τα­ση για ε­ξε­τα­στι­κή ε­πι­τρο­πή κο­ρυ­φώ­νει σε αυ­τή τη φά­ση τις πο­λ­λές, συ­νε­χείς και συ­στη­μα­τι­κές πα­ρε­μ­βά­σεις του στην υ­πό­θε­ση των Ναυ­πη­γείων Σκα­ρα­μα­γκά και των υ­πο­βρυ­χίων. Εί­ναι μά­λι­στα α­ξιο­πρό­σε­κτη η συ­νέ­πεια και η συ­νέ­χεια θέ­σεων και α­πό­ψεων στη δια­δρο­μή των χρό­νων. Αν α­να­τρέ­ξει κα­νείς στα δια­θέ­σι­μα ε­πί­ση­μα ντο­κου­μέ­ντα θα ε­πι­βε­βαιώ­σει αυ­τό τον ι­σχυ­ρι­σμό. Εί­ναι μά­λι­στα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ό­τι στην α­πό 3 Αυ­γού­στου 2011 έ­κ­θε­ση του βου­λευ­τή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, μέ­λους της Ει­δι­κής Δια­ρ­κούς Επι­τρο­πής Εξο­πλι­στι­κών Προ­γρα­μ­μά­των και Συ­μ­βά­σεων σχε­τι­κά με τα κρι­σι­μό­τε­ρα στοι­χεία για τις συ­μ­βά­σεις των υ­πο­βρυ­χίων 214 και 209 και τις α­ντί­στοι­χες συ­μ­βά­σεις α­ντι­στα­θ­μι­στι­κών ω­φε­λη­μά­των, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εί­χε προ­α­να­γ­γεί­λει τη ση­με­ρι­νή Πρό­τα­ση Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής, ό­ταν ση­μειώ­να­με με­τα­ξύ ά­λ­λω­ν: «Ο νό­μος 3885/2010 δεν ε­πι­λύει το πρό­βλη­μα, κα­θώς ου­σια­στι­κά δεν α­να­γνω­ρί­ζει και δεν α­να­τρέ­πει τις α­δυ­να­μίες των δύο κύ­ριων συ­μ­βά­σεων (για πα­ρά­δει­γ­μα, ως προς τον τρό­πο κα­τα­βο­λών του Δη­μο­σίου ή τις ποι­νι­κές ρή­τρες), α­λ­λά τις ε­πα­να­λα­μ­βά­νει και τις α­να­βι­βά­ζει σε νό­μο του κρά­τους. Δεν ε­ξα­σφα­λί­ζει τη βιω­σι­μό­τη­τα των Ναυ­πη­γείων Σκα­ρα­μα­γκά, α­λ­λά ού­τε και την πα­ρα­λα­βή των υ­πο­βρυ­χίων.»
Η κυ­βέ­ρ­νη­ση Σα­μα­ρά – Βε­νι­ζέ­λου δεν δι­καιού­ται να συ­νε­χί­σει την ε­γκλη­μα­τι­κή τα­κτι­κή τής συ­γκά­λυ­ψης, ώ­στε α­πο­φεύ­γο­ντας τον έ­λε­γ­χο να δια­τη­ρή­σει τη συ­νο­χή της. Μό­νο έ­να ε­πι­χεί­ρη­μα θα μπο­ρού­σε να α­ντι­τά­ξει: ό­τι εί­ναι έ­τοι­μη να ε­πα­να­λει­του­ρ­γή­σει το ναυ­πη­γείο, να πα­ρα­λά­βει τα υ­πο­βρύ­χια και να ε­ξα­σφα­λί­σει τις θέ­σεις ε­ρ­γα­σίας και τις α­μοι­βές των ε­ρ­γα­ζο­μέ­νων. Εάν θέ­λει και μπο­ρεί, ας α­πα­ντή­σει.

1-Δεκέμβριος-2013 - Posted by | Αρθρογραφία | , , , ,

Sorry, the comment form is closed at this time.

Αρέσει σε %d bloggers: